سطوح و اعماق زیبایی انسان یکی از سؤالهای اساسی امروز این است که مدیریت منابع انسانی چه رسالتی در مورد تعریف و توسعه زیبایی انسانها دارد؟ مدیریت منابع انسانی در دنیای امروز با چالشهای متعددی مواجه است که یکی از آنها توجه به مفهوم زیبایی و تأثیر آن بر محیط کار و روابط انسانی است. زیبایی نهتنها بهعنوان یک ویژگی ظاهری، بلکه بهعنوان یک ارزش ذاتی و اجتماعی در نظر گرفته میشود که میتواند بر روابط بین فردی و حتی شایستگیهای شغلی مؤثر باشد. زیبایی همواره برای انسان ارزش بوده و از دیرباز همواره مورد توجه انسانها بوده است. زیبایی،بهعنوانیکارزشذاتیدرنهادانسان (اینجا و اکنون ـ آنجا و بعدا)،پیوندیناگسستنیباادراکاجتماعیدارد؛ زیرا بر برداشت اولیه، میزان اعتماد متقابل و ادراک دیگران از شایستگیهای فرد تأثیر مستقیم و ناخودآگاه میگذارد. به همین دلیل، همواره انسان در تلاش است تا انواع الگوهای زیبایی را شناخته و در خود پرورش دهد. با این حال، تعریف زیبایی بهواسطۀ تفاوت در ارزشها، شخصیت، آگاهی، اعتقادها، شرایط اجتماعی و... برای هر شخص منحصربهفرد است. با وجود این تفاوتها، جلوههای زیبایی انسانی در سطوح متفاوتی متجلی میشود که میتوان آن را سلسلهمراتب زیبایی انسانی نامگذاری کرد؛ سلسلهمراتبی که مدیریت منابع انسانی میتواند با درک آن، در عین توسعه و مدیریت زیبایی ظاهری و سطحی معقول، به توسعه ابعاد و سطوح عمیقتر زیبایی در سازمان کمک نماید.
