نگاشت دانش و فراترکیب مطالعات ظرفیت خط‏مشی‌‌گذاری با استفاده گراندد تئوری

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت، مؤسسۀ آموزش عالی امام جواد (ع)، یزد، ایران.

2 دانشیار، گروه مدیریت شهری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

10.22059/jipa.2025.399464.3746

چکیده

هدف: پیچیدگی خط‌مشی‌گذاری موجب توسعۀ مفهوم ظرفیت خط‌مشی‌گذاری شده است. در این زمینه مطالعات زیادی انجام شده و ظرفیت خط‌مشی‌گذاری بررسی و به موضوعات و وجوه مختلف آن توجه شده است؛ اما این مفهوم، هنوز در تعریف و کارکرد ابهام دارد. بنابراین لازم است که مطالعات در این حوزه، به‌صورت جامع بررسی شود تا ضمن ترسیم روند و نگاشت دانش مطالعات، دیدگاه مناسب و جامعی از وضعیت پژوهش‌های انجام‌شده به‌دست آید و شکاف‌های موضوعی تحقیقات علمی کشف شود. این مقاله، به‌دنبال درک روشن‌تر و جامع از نتایج مطالعات ظرفیت خط‌مشی‌گذاری با ترسیم نقشۀ دانش و فراترکیب مطالعات ظرفیت خط‌مشی‌گذاری، برای رسیدن به توزیع زمانی مقاله‌ها و حوزه‌های علمی مرتبط با مطالعات ظرفیت خط‌مشی‌گذاری، نقشۀ نگاشت کلمات کلیدی مطالعات ظرفیت خط‌مشی‌گذاری، شناسایی عوامل مؤثر بر ظرفیت خط‌مشی‌گذاری و در نهایت، ترسیم مدل مفهومی و پارادایمی ظرفیت خط‌مشی‌گذاری است.
روش: در این مقاله با استفاده از روش علم‌سنجی و با بهره‌مندی از الگوریتم‌های مبتنی بر تحلیل شبکه، در نرم‌افزار وس‌ویور، به تحلیل و ارزیابی مطالعات در پایگاه‌های ساینس دایرکت، گوگل اسکالر، اسکوپوس، سیویلیکا، مگ‌ایران و نورمگز پرداخته شد. با جست‌وجوی عبارت ظرفیت خط‌مشی‌گذاری در عنوان، چکیده و کلیدواژه، مقاله‌ها انتخاب شدند. در بررسی اولیه، تعداد کل ۸۴۲ مقاله، به تفکیک ۸۱۹ مقالۀ انگلیسی و ۲۳ مقاله فارسی یافت شد و بعد از پالایش و حذف مقاله‌های نامرتبط، ۲۵۰ مقاله (۲۴۱ مقالۀ انگلیسی و ۹ مقالۀ فارسی) برای تجزیه‌وتحلیل مطالعات انتخاب و مبتنی بر گام‌های روش فراترکیب و با استفاده از روش گراندد تئوری، به ترکیب و تحلیل مطالعات پرداخته شد.
یافته‌ها: نتایج بررسی ۲۵۰ مقالۀ مرتبط نشان داد که مقاله‌های موجود در این زمینه را می‌توان به شش دسته طبقه‌بندی کرد: ۱. مفهوم‌سازی ظرفیت خط‌مشی‌گذاری؛ ۲. عوامل مؤثر بر ظرفیت خط‌مشی‌گذاری و ارتقای آن؛ ۳. چالش‌های ظرفیت خط‌مشی‌گذاری؛ ۴. اثرها و کاربرد ظرفیت خط‌مشی؛ ۵. معیارهای ظرفیت خط‌مشی‌گذاری و ارزیابی آن؛ ۶. تحلیل نظام حکمرانی براساس ظرفیت خط‌مشی‌گذاری. همچنین در احصای عوامل مؤثر بر ظرفیت خط‌مشی، از طریق روش گراندد تئوری، ۲۹۹ کد باز و ۱۶ کد محوری شناسایی شد. بررسی مطالعات نشان داد که علاوه‌بر شایستگی و قابلیت، سطح خط‌مشی‌گذاری نیز مهم است. همچنین براساس ابرواژگان در شایستگی، علاوه‌بر شایستگی‌های تحلیلی، عملیاتی و سیاسی، شایستگی نوآوری نیز باید در کانون توجه قرار گیرد؛ به همین دلیل، در این مقاله ظرفیت نوآوری و همچنین ظرفیت محلی، ملی و بین‌المللی به انواع ظرفیت‌های موجود اضافه شد که در این راستا ۳۶ نوع ظرفیت خط‌مشی ناشی از تلاقی شایستگی‌ها، قابلیت‌ها و سطوح شناسایی شد. ظرفیت نوآوری یکی از ظرفیت‌های جدید و مهم است. با این حال، طبق نقشۀ دانش مطالعات، تأکید بیشتر مقاله‌ها بر ظرفیت فردی، سیاسی و تحلیلی بوده است هرچند در مطالعات اخیر، بر نقش سایر ظرفیت‌ها، به‌خصوص ظرفیت نوآوری تأکید شده است. همچنین، طبق نقشۀ دانش ترسیم شده بین ظرفیت خط‌مشی، کیفیت خط‌مشی‌گذاری، حکمروایی و توسعه، تعامل وجود دارد. بررسی مطالعات نشان داد که فرایند خط‌مشی‌گذاری شامل سه مرحلۀ تجزیه‌وتحلیل و تدوین خط‌مشی، اجرای خط‌مشی‌گذاری، ارزیابی و نظارت بر اجرای خط‌مشی است که به‌صورت چرخه‌ای و بازخوردی است و این خود درک آن را پیچیده و چالش برانگیز می‌کند.
نتیجه‌گیری: یافته‌های این مقاله نشان می‌دهد که یکی از عوامل مهم در خط‌مشی‌گذاری، ظرفیت خط‌مشی است؛ از این رو خط‌مشی‌گذاران بایستی برای ارتقای آن، ۳۶ نوع ظرفیت را شناسایی و عوامل آن را ارتقا دهند. همچنین بایستی به چالش‌های خط‌مشی‌گذاری هم در فرایند تدوین، اجرا و بازنگری و هم به تعامل و چرخۀ ارتباط بین انواع ظرفیت‌ها توجه کنند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Knowledge Mapping and Metasynthesis of Policy Capacity Studies Using Grounded Theory

نویسندگان [English]

  • Ali Haji Gholam Saryazdi 1
  • Gholamreza Kazemian 2
  • Vajhollah Ghorbanizadeh 3
1 Assistant Prof. Department of Management, Imam Javad Institute of Higher Education, Yazd, Iran.
2 Associate Prof., Department of Urban Management, Faculty of Management and Accounting, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran.
3 Prof., Department of Public Administration, Faculty of Management and Accounting, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Objective
The growing complexity of policy-making and governance has led to the development of the concept of policy capacity. Despite the extensive number of studies devoted to this subject, the concept remains ambiguous in both definition and practical application. Numerous studies have explored policy capacity from different perspectives, addressing a range of dimensions and themes. Consequently, there is a pressing need to systematically examine this body of literature in order to: (a) map the temporal trends and disciplinary distribution of policy capacity research; (b) outline the knowledge structure of studies in this field; (c) provide a comprehensive view of the current state of research; and (d) identify thematic gaps for future investigation. The objective of this article is therefore to offer a clearer and more integrated understanding of the results of policy capacity studies through knowledge mapping and metasynthesis. Specifically, the study seeks to analyze the temporal distribution of publications, map the keywords used in policy capacity studies, identify the factors influencing policy capacity, and ultimately propose a conceptual and paradigmatic model of policy capacity.
 
Methods
The study employed a scientometric approach, supported by network analysis-based algorithms in VOSviewer software, to examine both international and Persian-language databases. The databases consulted included Sciencedirect, Google Scholar, and Scopus for international literature, and Magiran, Civilica, and Noormags for Persian sources. The search strategy targeted the occurrence of “policy capacity” in titles, abstracts, and keywords up to the year 2025 (1404). The initial search identified 842 articles (819 English and 23 Persian). After filtering and eliminating irrelevant studies, 250 articles were selected for in-depth analysis (241 English and 9 Persian). Subsequently, following the steps of the metasynthesis method and employing grounded theory techniques, these studies were synthesized and analyzed.
Results
The review of 250 articles indicated that policy capacity research can be grouped into six broad categories: (1) conceptualization of policy capacity, (2) factors influencing policy capacity and strategies for enhancement, (3) challenges in building and sustaining policy capacity, (4) effects and applications of policy capacity, (5) criteria and evaluation of policy capacity, and (6) governance system analysis through the lens of policy capacity. Through grounded theory analysis, 299 open codes and 16 axial codes were identified. The findings emphasize that, in addition to competence and capability, the level of policy-making is critical. Moreover, within the domain of competencies, attention should not be limited to analytical, operational, and political competences; innovation competence also emerged as a vital dimension. This led to the inclusion of innovation capacity, along with local, national, and international capacities, as integral types of policy capacity. Altogether, 36 distinct policy capacities were identified at the intersection of competences, capabilities, and levels, with innovation capacity highlighted as a particularly new and important type. Knowledge mapping also revealed that most existing studies have emphasized individual, political, and analytical capacities, although recent scholarship increasingly acknowledges innovation capacity. The mapping further demonstrated significant interactions between policy capacity, policy-making quality, governance, and development. Additionally, the policy-making process was shown to be cyclical, involving three interconnected stages: policy analysis and formulation, policy implementation, and evaluation and monitoring—an iterative cycle that adds to the complexity and challenges of policy-making.
Conclusion
The findings underscore that policy capacity constitutes a fundamental determinant of effective policy-making. Policymakers must therefore recognize and strengthen all 36 identified types of policy capacity, while addressing the challenges that arise throughout the stages of formulation, implementation, and review. Furthermore, attention should be directed toward the interaction and feedback cycles among different capacities, with particular emphasis on fostering innovation capacity and balancing local, national, and international levels of policy capacity. Strengthening these dimensions is essential for enhancing governance quality and supporting sustainable policy development.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Knowledge mapping
  • Policy capacity
  • Governance
  • Metasynthesis
  • Grounded theory

مراجع

امیری، علی نقی؛ زارع، حمید؛ دانایی فرد، حسن و بنی‌اسد، رضا (1402). طراحی الگوی ظرفیت خط‏مشی‌گذاری در مجلس شورای اسلامی. فصلنامه مجلس و راهبرد، 30(113)، 57-100.
تیرانداز، ابوالفضل؛ فرهادی محلی، علی؛ معطوفی، علیرضا و طبری، مجتبی (1400). شناسایی مؤلفه‌های ارتقای ظرفیت خط‏مشی‌گذاری آموزش‌های مهارتی کشور و عوامل مؤثر بر آن. فصلنامه مهارت‌آموزی، 10(37)، 69-94.
تیرانداز، ابوالفضل؛ فرهادی محلی، علی؛ معطوفی، علیرضا و طبری، مجتبی (1401). طراحی و اعتباریابی مدل ارتقای ظرفیت خط‏مشی گذاری آموزش های مهارتی کشور. فصلنامه مهارت آموزی، 10(39)، 71-104.
جنت شریفی، احمد؛ کاظمیان، غلامرضا؛ اصلی‌پور، حسین و نریمانی، میثم (1402). چارچوب ارتقای ظرفیت نهادی بخش خصوصی در توسعۀ صنایع بالادستی نفت و گاز ایران با رویکرد حکمروایی. فصلنامه راهبرد، 32(107)، 205-240.
حسین‌پور، داود؛ الوانی، سید مهدی؛ اصلی‌پور، حسین و قربانی پاجی، عقیل (1403). ارائه چارچوبی از عوامل مؤثر بر اجرای خط‏مشی‌‌های حوزۀ حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌های شمال کشور. مدیریت دولتی، 16 (4)، 710 – 746.
حسینی، سید کاظم؛ دانایی فرد، حسن و امامی، سید مجتبی (1396). مفهوم‌پردازی ظرفیت خط‏مشی عمومی انقلاب اسلامی ایران در اندیشه مقام معظم رهبری (مدظله). فصلنامه مدیریت اسلامی، 25(1)، 15-33.
حق‌شناس گرگابی، محمد؛ حسین‌پور، داوود؛ قربانی‌زاده، وجه‌الله و پورعزت، علی اصغر (1404). واکاوی علل شکست ارزشیابی اجرای خط‏مشی‌‌های زیربنایی در ایران (حیطه پژوهش: خط‏مشی‌‌های توسعۀ صنعتی). مدیریت دولتی، 17 (1)، 13 - 43.
حیدری، رحمان (1402). طراحی مدلی برای ارتقای ظرفیت اجرای خط‏مشی‌های سازمان راه‌داری و حمل‌ونقل جاده‌ای. نشریه جاده، 31(3)، 179-200.
حیدری، علیرضا (1401). تحلیل راهبردی شایستگی‌های نظام حکمرانی آموزش و پرورش ایران بر اساس چارچوب مفهومی ظرفیت سیاست‌گذاری. فصلنامه راهبرد، 31(102)، 39-77.
دانایی فرد، حسن؛ امامی، سید مجتبی و حسینی، سید کاظم (1395). درآمدی تحلیلی بر فهم موضوع ظرفیت خط‏مشی عمومی: بررسی ماهیت، موضوع و کارکرد. فصلنامه سیاست‌گذاری عمومی، 2(3)، 79-99.
دانایی فرد، حسن؛ کردنائیج، اسدالله و لاجوردی، سمانه (1390). ارتقای ظرفیت خط‎مشی‎گذاری کشور: گونه‎شناسی نقش کانون‎های تفکر. فصلنامه مدیریت دولتی، 3(6)، 55.
درودی، مسعود و مصلی نژاد، عباس (1396). درآمدی بر رویکرد آرایش سیاسی؛ به‌مثابۀ بستری برای ارتقای ظرفیت سیاست‌گذاری توسعۀ دولت. فصلنامه مطالعات راهبردی سیاست‌گذاری عمومی، 7(25)، 223-243.
سالاریان، پوریا؛ عباسی، طیبه و رنگریز، حسن (1403). ارائه الگوی ظرفیت‌سازی نهادی در زمینه خط‏مشی‌گذاری مشارکت شهروندی در حوزه محیط زیست: رویکرد مدیریت سبز منابع انسانی. نشریه تعالی منابع انسانی، 5(2)، 22-39.
سالاریان، پوریا؛ عباسی، طیبه و رنگریز، حسن (1403). الگوی ظرفیت سازی نهادی در زمینه خط‌مشی‌گذاری مشارکت شهروندی
طالبی‌پور فرسنگی، سلمان؛ ضیاءالدینی، محمد و رجبی بهجت، امیر (1401). الگوی ارتقای ظرفیت اجرای خط‏مشی‌های انرژی‌های تجدیدپذیر سند چشم‌انداز 1404 کشور ایران (مورد مطالعه: حوزه تولید برق و انرژی‌های تجدیدپذیر). نشریه مطالعات مدیریت و توسعۀ پایدار، 2(3)، 1-18.
طالبی‌پور فرسنگی، سلمان؛ ضیاءالدینی، محمد و رجبی بهجت، امیر (1401). شناسایی ابعاد و مؤلفه‌های الگوی ارتقای ظرفیت اجرای خط‏مشی‌های انرژی‌های تجدیدپذیر در سند چشم‌انداز 1404. نشریه جامعه‌شناسی سیاسی ایران، 5(11)، 3458-3475.
قربانلو، محسن؛ یوسفی امیری، مظاهر و چگین، میثم (1404). واکاوی مفهوم آمیخته ابزار خط‏مشی عمومی و معیارهای طراحی آن با روش فراترکیب. مدیریت دولتی، 17 (2)، 347 – 407.
قلی‌‌پور سوته، رحمت‌اله و اسماعیلی راد، حامد (1403). طراحی مدل اجرای خط‏مشی بانکداری دیجیتال مبتنی بر به‌کارگیری کلان‏داده‌ها در بانک‏های دولتی ایران. مدیریت دولتی، 16 (4)، 825 – 851.
محمدی فاتح، اصغر؛ پورصادق، ناصر و محمدی، داریوش (1399). تعیین‌کننده‌های ظرفیت سیاست‌گذاری در بخش دولتی ایران: یک مطالعه ترکیبی. مجله مطالعات مدیریت راهبردی دفاع ملی، 3(12)، 7-50.
محمدی فاتح، اصغر؛ دانایی فرد، حسن؛ رهنورد، فرج‌اله و فروزنده، لطف‌اله (1395). طراحی مدلی برای ارتقای ظرفیت خط‏مشی‌گذاری در قوه مجریه کشور. فصلنامه فرایند مدیریت و توسعه، 29(3)، 3-38.
منوریان، عباس؛ محمدی، داریوش و محمدی فاتح، اصغر (1395). خط‌‎مشی‎‌گذاری خوب در قوه مجریه، مدل‌سازی نقش ظرفیت‌‎های سازمانی و زمینۀ ملی. فصلنامه مدیریت دولتی، 8(26)، 233-254.
 
References
Allred, S., Stedman, R., Heady, L., & Strong, K. (2021). Incorporating biodiversity in municipal land-use planning: An assessment of technical assistance, policy capacity, and conservation outcomes in New York’s Hudson Valley. Land Use Policy, 104, 105344.
Amiri, A., Zare, H., Danaeefard, H. & Baniasad, R. (2023). Designing a Policy Capacity Framework in the Iranian Islamic Consultative Assembly (Majlis). Majlis and Rahbord, 30(113), 57-100. doi: 10.22034/mr.2022.4848.4692 (in Persian)
Aria, M. & Cuccurullo, C. (2017). Bibliometrix: An R-tool for comprehensive science mapping analysis. Journal of informetrics, 11(4), 959-975.
Atkins, S., Lewin, S., Smith, H., Engel, M., Fretheim, A., & Volmink, J. (2008). Conducting a meta-ethnography of qualitative literature: lessons learnt. BMC medical research methodology, 8(1), 21.
Bajpai, K. & Chong, B. (2019). India's foreign policy capacity. Policy Design and Practice, 2(2), 137-162.
Blanco, D. V. & Panao, R. A. (2019). Caring for the orphan in the Philippines:A Policy-Capacity review. Child and Youth Services, 40(1), 65-92. doi: 10.1080/0145935X.2018.1551723
Cameron, B. T. (2022). Training for policy capacity: A practitioner’s reflection on an in-house intervention for civil servants, students, and post-secondary graduates in Canada. Teaching Public Administration, 40(2), 231-246. doi: 10.1177/01447394211019458
Carson, D. & Wellstead, A. (2015). Government with a Cast of Dozens: Policy Capacity Risks and Policy Work in the Northern Territory. Australian Journal of Public Administration, 74(2), 162-175. doi: 10.1111/1467-8500.12124
Cohen, N., & Sabah, Y. (2023). How the permanent senior professional staff can enable policy capacity in the face of political instability: Insights from the Israeli experience. Public Performance & Management Review, 46(4), 1001-1025.
Craft, J., & Howlett, M. (2025). Policy Advisory System Dynamics: Changes in the Nature of Policy Advisors and Advice in Contemporary Government. The Routledge Handbook of Policy Advisory Systems, 177-185.
Danaeefard, H., Emami, S. M. & Hoseini, S. K. (2016). An analytical introduction to public policy capacity issue: assessment the nature, subject and function. Iranian Journal of Public Policy, 2(3), 79-99. doi: 10.22059/ppolicy.2016.60110 (in Persian)
Danaeefard, H., Kordnatiej, A. & Lajevardi, S. (2011). The Preferment of Policy Making Capacity in Country: Typology of Think Tanks Role. Journal of Public Administration, 3(6), 55-132. (in Persian)
Daugbjerg, C. (2022). Against the odds: How policy capacity can compensate for weak instruments in promoting sustainable food. Policy Sciences, 55(3), 451-467.
Eckersley, P., & Tobin, P. (2019). The impact of austerity on policy capacity in local government. Policy & Politics, 47(3), 455-472.
Ertugal, E., Gür, F., & Sevinç, İ. (2024). Populism and policy capacity: Evidence from an opposition municipality in Istanbul. Public Administration and Development.
Evans, B. & Shields, J. (2014). Nonprofit engagement with provincial policy officials: The case of NGO policy voice in Canadian immigrant settlement services. Policy and Society, 33(2), 117-127.
Farkas, B. & Rácz, T. A. (2024). Mind the gap! The role of health policy capacity and vaccination acceptance in European Covid-19 mortality differences. European Policy Analysis, 10(2), 225-252. doi: 10.1002/epa2.1206
Fenwick, T. B., & Rennó, L. (2023). Policy capacity: Explaining the surprising durability of CCTs in Brazil. Global Social Policy, 23(2), 325-342.
Förster, J. J., Downsborough, L., Biber-Freudenberger, L., Kelboro Mensuro, G., & Börner, J. (2021). Exploring criteria for transformative policy capacity in the context of South Africa’s biodiversity economy. Policy Sciences, 54(1), 209-237. doi: 10.1007/s11077-020-09385-0
Gholipour Souteh, R. & Esmaeili Rad, H. (2024). Designing a Model for Implementing Digital Banking Policy Based on Using Big Data in Iranian Banking Industry. Journal of Public Administration, 16(4), 825-851. doi: 10.22059/jipa.2024.376062.3500 (in Persian)
Ghorbanloo, M., Yusefi Amiri, M. & Chegin, M. (2025). Analyzing the Concept of Public Policy Instrument Mix and Its Design Criteria Using the Meta-synthesis Method. Journal of Public Administration, 17(2), 374-407. doi: 10.22059/jipa.2025.390995.3655
(in Persian)
Gleeson, D. H., O'Neill, D., & Legge, D. G. (2009). Evaluating health policy capacity: Learning from international and Australian experience. Australia and New Zealand Health Policy, 6(1), HP090603.
Haghshenas Gorgabi, M., Hosseinpour, D., Ghorbanizadeh, V. & Pourezzat, A. A. (2025). Analyzing the Causes of the Failure of the Evaluation of the Implementation of Infrastructure Policies in Iran (Field of Research: Industrial Development Policies). Journal of Public Administration, 17(1), 13-43. doi: 10.22059/jipa.2024.373914.3489 (in Persian)
Heidari, A. R. (2022). Strategic Analysis of the Competencies of Iran's Educational System Based on the Conceptual Framework of Policy-Making Capacity. Strategy, 31(1), 39-77. doi: 10.22034/rahbord.2022.149768  (in Persian)
Heidari, R. (2023). Designing a Model to Improve the Capacity to Implement the Policies of the Road Transport and Highway Organization. Road, 31(116), 179-200. doi: 10.22034/road.2023.352028.2068 (in Persian)
Hosseinpoor, D., Alvani, S. M., Aslipour, H. & Ghorbani Paji, A. (2024). Presenting a Framework of Effective Factors on the Implementation of Policies in the Field of Protection and Exploitation of Forests in the North of the Country. Journal of Public Administration, 16(4), 710-746. doi: 10.22059/jipa.2024.371150.3460 (in Persian)
Huseini, S. K., Danaeefard, H. & Imami, S. M. (2017). Conceptualization of General Diplomacy Capacity of the Islamic Revolution of Iran from the Viewpoint of the Supreme Leader. Scientific Journal of Islamic Management, 25(1), 15-33. (in Persian)
Hussain, K., Jian, Z., & Khan, A. (2024). How special economic zones drive sustainable development in Pakistan: insights from a novel dynamic autoregressive distributed lag simulation. Environment, Development and Sustainability, 1-35.
Jannatsharifi, A., Kazemian, G., Aslipour, H. & Narimani, M. (2023). The Framework for Improving the Institutional Capacity of the Private Sector in the Development of Iran's Upstream Oil and Gas Industries with a Governance Approach. Strategy, 32(2), 205-240. doi: 10.22034/rahbord.2023.412871.1593 (in Persian)
Karo, E. (2011). The Evolution of Innovation Policy Governance Systems and Policy Capacities in the Baltic States. Journal of Baltic Studies, 42(4), 511-536. doi: 10.1080/01629778.2011.621739
Lawrence, L. M., Fierlbeck, K., McGrath, P. J., & Curran, J. A. (2020). An expert‐generated tool for assessing policy capacity. Canadian Public Administration, 63(2), 293-317.
Mirzamani, A., Naderi–Beni, N., & Mohammadian, H. (2022). The sustainable development goals and policy capacity: a case study of performance-based budgeting implementation in Iran. International Journal of Environmental Science and Technology, 19(6), 5029-5038.
Mohammadi Fateh, A., Danaee Fard, H, Rahnavard, F. & Foroozandeh, L. (2016). Designing a Model for Promoting Policy-making Capacity in the Executive Branch of Iran Public Administration. JMDP., 29(3), 3-38. (in Persian)
Mohammadi Fateh, A., Porsadegh, N. & Mohammadi, D. (2020). Policy making Capacity Determinants in the Public Sector of Iran: A mixed Study. Interdisciplinary Studies on Strategic Knowledge, 3(12), 7-50. (in Persian)
Monavarian, A., Mohammadi, D. & Mohammadi Fateh, A. (2016). Good Policy Making in Government, Modeling the Role of Organizational Capacity and National Context. Journal of Public Administration, 8(2), 233-254. doi: 10.22059/jipa.2016.59878
(in Persian)
Paterson, B. L., Dubouloz, C. J., Chevrier, J., Ashe, B., King, J., & Moldoveanu, M. (2009). Conducting qualitative metasynthesis research: Insights from a metasynthesis project. International Journal of Qualitative Methods, 8(3), 22-33.
Rütten, A., & Gelius, P. (2014). Building policy capacities: an interactive approach for linking knowledge to action in health promotion. Health Promotion International, 29(3), 569-582.
Saguin, K., & Howlett, M. (2022). Enhancing policy capacity for better policy integration: achieving the sustainable development goals in a post COVID-19 world. Sustainability, 14(18), 11600.
Sajadi, H., & Hartley, K. (2022). COVID-19 pandemic response in Iran: a dynamic perspective on policy capacity. Journal of Asian Public Policy, 15(2), 228-249.
Salarian, P., Abbasi, T. & Rangriz, H. (2024). Institutional Capacity Building Model in the Field of Citizen Participation Policy in the Field of Environment: A New Approach to Green Management of Environmental Resources. Green Management, 4(3), 1-18. (in Persian)
Salarian, P., Abbasi, T. & Rangriz, H. (2024). Presenting a model of institutional capacity building in the field of citizen participation policymaking in the field of environment: the approach of green management of human resources. Human Resources Excellence, 5(2), 22-39. https://doi.org/10.30495/EHR.1403.1104839 (in Persian)
Sandelowski, M., Barroso, J., & Voils, C. I. (2007). Using qualitative metasummary to synthesize qualitative and quantitative descriptive findings. Research in nursing & health, 30(1), 99-111.
Suaedi, F., Raharja, W. T., & Ningrum, A. P. (2023). The Social Embeddedness of Leadership: Unfolding the Trajectories of Individual Policy Capacity in Regional Development in East Java, Indonesia. Millennial Asia, 09763996231194741.
Talbipoor Farsangi, S., Ziaaddini, M. & Rajabi Behjat, A. (2022). Model for Improving the Capacity to Implement Renewable Energy Policies, Vision Document 1404 of Iran (case Study: Electricity Generation and Renewable Energies). Management and Sustainable Development Studies, 2(3), 1-18. (in Persian)
Talbipoor Farsangi, S., Ziaaddini, M. & Rajabi Behjat, A. (2023). Identifying the dimensions and components of the model for improving the capacity to implement renewable energy policies in the vision document 1404. Political Sociology of Iran, 5(11), 3458-3475. doi: 10.30510/psi.2022.360917.3939 (in Persian)
Tenbensel, T., & Silwal, P. R. (2023). Cultivating health policy capacity through network governance in New Zealand: Learning from divergent stories of policy implementation. Policy and Society, 42(1), 49-63.
Tirandaz, A., Farhadi Mahalli, A., Matoufi, A.R. & Tabari, M. (2021). Identifying the components of the policy capacity improvement for country's skills training and the factors affecting them. Journal of Skill Training, 10(37), 69-94. SID. https://sid.ir/paper/961076/en (in Persian)
Van Eck, N. & Waltman, L. (2010). Software survey: VOSviewer, a computer program for bibliometric mapping. Scientometrics, 84(2), 523-538.
Walter, J., Tiernan, A., Head, B. & Edwards, M. (2020). Policy capacity in disruptive times. Australian Journal of Political Science, 55(1), 72-85. doi: 10.1080/10361146.2019.1686118
Wu, X., Ramesh, M. & Howlett, M. (2015). Policy capacity: A conceptual framework for understanding policy competences and capabilities. Policy and society, 34(3-4), 165-171.Yan, Y., Wu, A. M., Huang, B., & Yi, F. (2025). Policy Capacity Matters Differently Over Time: The Emergence and Persistence of Participatory Budgeting in China. Public Administration and Development.
Zhu, S., Feng, S., Ning, X., & Zhou, Y. (2022). Analysis of China's fight against COVID-19 from the perspective of policy tools—policy capacity. Frontiers in Public Health, 10, 951941.
مدیریت دولتی
دوره 17، شماره 4
1404
صفحه 992-1020

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار