انتشارات دانشگاه تهران مدیریت دولتی 2008-5877 7 2 2015 06 22 Achieving national wellbeing through promoting national competitiveness capacity تحقق رفاه ملی از رهگذر ارتقای ظرفیت رقابت پذیری ملی 245 258 53639 10.22059/jipa.2015.53639 FA حسن دانایی فرد استاد مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران جبار باباشاهی استادیار مدیریت منابع انسانی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران عادل آذر استاد مدیریت صنعتی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران اسدالله کردنائیج دانشیار مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2014 03 09 One of the constant concerns of economists and public administration scientists has been the transition from different stages of development accompanied by justice and social welfare.  Success of governments in achieving this goal is interpreted as one of their power elements. In the present research, promoting national wellbeing is considered from the perspective of improvement of national competitiveness capacity attributes. Research methodology includes both descriptive and correlation analysis based on Structural Equation Modeling. Data was collected by means of documents and library studies from international sources. Research results indicated that providing national competitiveness capacity results in national wellbeing promotion. Meanwhile, promoting national competitiveness capacity with attributes such as "basic requirements", "efficiency enhancer" and "innovation and sophistication factors" paves the way for improvement of wellbeing in qualitative dimensions such as happiness, gender equality, etc. as well as quantitative dimensions such as health, education and research. گذر از مراحل گوناگون پیشرفت و توسعه همراه با عدالت و رفاه اجتماعی، یکی از دغدغه‎های همیشگی اقتصاددانان و اندیشمندان مدیریت دولتی بوده است. میزان توفیق دولت‎ها در دستیابی به این هدف، یکی از مؤلفه‎های قدرت آنها تلقی می‎شود. در پژوهش پیش رو بهبود سطح رفاه ملی از دریچۀ ارتقای ظرفیت رقابت‎پذیری ملی بررسی می‎شود. روش‎شناسی پژوهش از نوع توصیفی ـ همبستگی، مبتنی بر مدل‎سازی معادلات ساختاری است. ابزار اصلی گردآوری داده‎ها، اسناد و اطلاعات کتابخانه‎ای از مراجع بین‎المللی است. نتایج پژوهش نشان می‎دهد فراهم‎کردن ارکان رقابت‎پذیری ملی، به ارتقای رفاه ملی می‎انجامد؛ ضمن آنکه تقویت ظرفیت رقابت‎پذیری ملی با مؤلفه‎هایی همچون «الزامات بنیادین»، «تقویت‎کننده‎های کارایی» و «عوامل مؤثر بر نوآوری»، سبب بهبود وضعیت رفاه ملی از ابعاد کیفی (مانند خوشبختی، برابری جنسیتی و...) و ابعاد کمی (مانند بهداشت، آموزش و پژوهش) می‎شود. https://jipa.ut.ac.ir/article_53639_fe5939dbd5b14a6b60ab779b01f40ab4.pdf