انتشارات دانشگاه تهران مدیریت دولتی 2008-5877 8 1 2016 03 20 iThe investigation of the individual factors on turnover intention of employees in education administration of Kurdistan Province بررسی عوامل فردی مؤثر بر قصد ترک شغلِ کارکنان ادارۀ کل آموزش و پرورش استان کردستان 219 232 51042 10.22059/jipa.2016.51042 FA غلامرضا طالقانی استاد مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-5341-4720 جمال عبدالملکی دانشجوی دکتری برنامه‎ریزی درسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران علی غفاری کارشناس‎ارشد MBA، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2015 04 03 In this article we are going to investigate effect of factors effect turnover intention. Population is all of employees of education administration of Kurdistan Province and sample includes 140 people of this population which were selected randomly. Competitiveness questionnaire of Brown et al.(1198), self efficacy of Jones (1986), effort of Brown and Leigh(1996), performance of Babin and Boles(1998), job satisfaction of Hartline and Ferrell(1996), turnover intention of Hartline and Allen(2000) were used to aggregate data. We took advantage factor analysis for validity of instruments. LISREL and SPSS were used to data analysis. Results show that competitiveness, self efficacy and effort have meaningful effect on performance; self efficacy and effort have meaningful effect on job satisfaction; performance and job satisfaction have meaningful effect on turnover intention and finally structural model between variables was desirable (GFI: 0.94, AGFI: 0.92 and RMSEA: 0.031).  مقالۀ حاضر به بررسی عوامل فردی مؤثر بر قصد ترک شغل می‎پردازد. جامعۀ پژوهش شامل کلیۀ کارکنان ادارۀ آموزش و پرورش استان کردستان است که از این جامعه 148 نفر برای نمونۀ آماری به‎صورت تصادفی انتخاب شدند. روش پژوهش مدل‎یابی معادلات ساختاری است. برای تعیین پایایی ابزار پژوهش از آلفای کرونباخ استفاده شد که این مقدار برای تمام پرسشنامه‎ها بیشتر از 75/0 به‎دست آمد و نشان داد ابزارهای پژوهش پایایی مناسبی دارند. داده‎ها در دو سطح توصیفی و استنباطی به‎کمک نرم‎افزارهای LISREL وSPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد: 1. متغیرهای رقابت‎پذیری، خوداثربخشی و تلاش بر عملکرد کارکنان، در سطح 01/0 درصد معنادار هستند؛ 2. متغیرهای خود اثربخشی و تلاش بر رضایت شغلی کارکنان در سطح 01/0 دارای اثر معنادار هستند؛ 3. متغیرهای عملکرد و رضایت شغلی بر قصد ترک شغل در سطح 01/0 درصد معنادار هستند و 4. مدل ساختاری بین متغیرها برازش مناسبی (94/0 = GFI؛ 031/0 = RMSEA؛ 92/0 = AGFI) دارد. https://jipa.ut.ac.ir/article_51042_3cfbbeaed4bba5cd2b0aa6efa59f70eb.pdf