انتشارات دانشگاه تهران مدیریت دولتی 2008-5877 6 4 2014 12 22 Examining the relationship between intellectual capital and labor productivity: with an emphasis on organizational learning تبیین رابطۀ بین سرمایۀ فکری و بهره‌وری نیروی انسانی با تأکید بر یادگیری سازمانی 791 817 51041 10.22059/jipa.2014.51041 FA طیبه عباسی استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمد هاشمی دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشکدة مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران احمدرضا آرمینه دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشکدة مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران مهدیه بختیاری کارشناس وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران Journal Article 2014 03 02 Undoubtedly, the capability and core competencies of employees help to achieve organization goals. Consequently, organizations increase organizational learning capability with the help of intellectual capital, thereby providing improvement of productivity. The current study aims to explain the impact of intellectual capital on labor productivity, considering the mediation of organizational learning. Previous studies rarely examined the relationship between intellectual capital and labor productivity. Moreover, most of the studies neglect the mediating effect of organizational learning in explaining the impact of intellectual capital on labor productivity. This study is performed through descriptive– correlation method, and it is an applied research in terms of purpose and in the scope of human resources in terms of thematic scope. Also, it uses a questionnaire to survey the relationships governing intellectual capital, organizational learning, and labor productivity. The results are based on empirical data collected from Ministry of Science, Research and Technology. The finding of this study indicate that, the intellectual capital has a significant positive effect on labor productivity. Also, the results indicate that, in case of realizing the organizational learning as a mediating variable, it can have significant effect on the relationship between intellectual capital and labor productivity. بی‌تردید قابلیت‌ و شایستگی‌های ویژة کارکنان، به تحقق اهداف سازمان کمک می‌کند. از این‌رو، سازمان‌ها باید با استفاده از سرمایة فکری، قابلیت یادگیری سازمانی‌شان را افزایش دهند تا امکان بهبود بهره‌وری را فراهم کنند. هدف این پژوهش تبیین تأثیر سرمایة فکری بر بهره‌وری نیروی انسانی با میانجی­گری یادگیری سازمانی است. مطالعات قبلی به‌ندرت ارتباط بین سرمایة فکری و بهره­وری نیروی انسانی را بررسی کرده­اند. علاوه‌براین، اکثر مطالعات تأثیر میانجی یادگیری سازمانی بر بهره­وری نیروی انسانی در بررسی تأثیر سرمایة فکری را نادیده گرفته­اند. پژوهش حاضر به روش توصیفی- همبستگی اجرا شده و از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر قلمرو موضوعی در حیطة منابع انسانی است. همچنین، این پژوهش از پرسشنامه برای بررسی رابطة حاکم بر سرمایة فکری، یادگیری سازمانی و بهره­وری نیروی انسانی استفاده کرده است. نتایج مبتنی بر داده­های تجربی جمع‌آوری‌شده از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. یافته­های پژوهش بیانگر این است که سرمایة فکری تأثیر مثبت معنی‌داری بر بهره­وری نیروی انسانی دارد. همچنین، نتایج بیان می‌کند اگر یادگیری سازمانی به‌عنوان متغیر میانجی درنظر گرفته شود، می­تواند در رابطة بین سرمایة فکری و بهره‌وری نیروی انسانی تأثیر معناداری داشته باشد. https://jipa.ut.ac.ir/article_51041_15561be25334fb6396b3e3960429e6ba.pdf