انتشارات دانشگاه تهران مدیریت دولتی 2008-5877 17 4 2025 12 22 Knowledge Mapping and Metasynthesis of Policy Capacity Studies Using Grounded Theory نگاشت دانش و فراترکیب مطالعات ظرفیت خط‏مشی‌‌گذاری با استفاده گراندد تئوری 992 1020 105476 10.22059/jipa.2025.399464.3746 FA علی حاجی غلام سریزدی استادیار، گروه مدیریت، مؤسسۀ آموزش عالی امام جواد (ع)، یزد، ایران. غلامرضا کاظمیان دانشیار، گروه مدیریت شهری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. وجه‌الله قربانی‌زاده استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Journal Article 2025 07 26 Objective The growing complexity of policy-making and governance has led to the development of the concept of policy capacity. Despite the extensive number of studies devoted to this subject, the concept remains ambiguous in both definition and practical application. Numerous studies have explored policy capacity from different perspectives, addressing a range of dimensions and themes. Consequently, there is a pressing need to systematically examine this body of literature in order to: (a) map the temporal trends and disciplinary distribution of policy capacity research; (b) outline the knowledge structure of studies in this field; (c) provide a comprehensive view of the current state of research; and (d) identify thematic gaps for future investigation. The objective of this article is therefore to offer a clearer and more integrated understanding of the results of policy capacity studies through knowledge mapping and metasynthesis. Specifically, the study seeks to analyze the temporal distribution of publications, map the keywords used in policy capacity studies, identify the factors influencing policy capacity, and ultimately propose a conceptual and paradigmatic model of policy capacity. <strong> </strong> Methods The study employed a scientometric approach, supported by network analysis-based algorithms in VOSviewer software, to examine both international and Persian-language databases. The databases consulted included Sciencedirect, Google Scholar, and Scopus for international literature, and Magiran, Civilica, and Noormags for Persian sources. The search strategy targeted the occurrence of “policy capacity” in titles, abstracts, and keywords up to the year 2025 (1404). The initial search identified 842 articles (819 English and 23 Persian). After filtering and eliminating irrelevant studies, 250 articles were selected for in-depth analysis (241 English and 9 Persian). Subsequently, following the steps of the metasynthesis method and employing grounded theory techniques, these studies were synthesized and analyzed. Results The review of 250 articles indicated that policy capacity research can be grouped into six broad categories: (1) conceptualization of policy capacity, (2) factors influencing policy capacity and strategies for enhancement, (3) challenges in building and sustaining policy capacity, (4) effects and applications of policy capacity, (5) criteria and evaluation of policy capacity, and (6) governance system analysis through the lens of policy capacity. Through grounded theory analysis, 299 open codes and 16 axial codes were identified. The findings emphasize that, in addition to competence and capability, the <em>level</em> of policy-making is critical. Moreover, within the domain of competencies, attention should not be limited to analytical, operational, and political competences; innovation competence also emerged as a vital dimension. This led to the inclusion of innovation capacity, along with local, national, and international capacities, as integral types of policy capacity. Altogether, 36 distinct policy capacities were identified at the intersection of competences, capabilities, and levels, with innovation capacity highlighted as a particularly new and important type. Knowledge mapping also revealed that most existing studies have emphasized individual, political, and analytical capacities, although recent scholarship increasingly acknowledges innovation capacity. The mapping further demonstrated significant interactions between policy capacity, policy-making quality, governance, and development. Additionally, the policy-making process was shown to be cyclical, involving three interconnected stages: policy analysis and formulation, policy implementation, and evaluation and monitoring—an iterative cycle that adds to the complexity and challenges of policy-making. Conclusion The findings underscore that policy capacity constitutes a fundamental determinant of effective policy-making. Policymakers must therefore recognize and strengthen all 36 identified types of policy capacity, while addressing the challenges that arise throughout the stages of formulation, implementation, and review. Furthermore, attention should be directed toward the interaction and feedback cycles among different capacities, with particular emphasis on fostering innovation capacity and balancing local, national, and international levels of policy capacity. Strengthening these dimensions is essential for enhancing governance quality and supporting sustainable policy development. <strong>هدف:</strong> پیچیدگی خط‌مشی‌گذاری موجب توسعۀ مفهوم ظرفیت خط‌مشی‌گذاری شده است. در این زمینه مطالعات زیادی انجام شده و ظرفیت خط‌مشی‌گذاری بررسی و به موضوعات و وجوه مختلف آن توجه شده است؛ اما این مفهوم، هنوز در تعریف و کارکرد ابهام دارد. بنابراین لازم است که مطالعات در این حوزه، به‌صورت جامع بررسی شود تا ضمن ترسیم روند و نگاشت دانش مطالعات، دیدگاه مناسب و جامعی از وضعیت پژوهش‌های انجام‌شده به‌دست آید و شکاف‌های موضوعی تحقیقات علمی کشف شود. این مقاله، به‌دنبال درک روشن‌تر و جامع از نتایج مطالعات ظرفیت خط‌مشی‌گذاری با ترسیم نقشۀ دانش و فراترکیب مطالعات ظرفیت خط‌مشی‌گذاری، برای رسیدن به توزیع زمانی مقاله‌ها و حوزه‌های علمی مرتبط با مطالعات ظرفیت خط‌مشی‌گذاری، نقشۀ نگاشت کلمات کلیدی مطالعات ظرفیت خط‌مشی‌گذاری، شناسایی عوامل مؤثر بر ظرفیت خط‌مشی‌گذاری و در نهایت، ترسیم مدل مفهومی و پارادایمی ظرفیت خط‌مشی‌گذاری است. روش: در این مقاله با استفاده از روش علم‌سنجی و با بهره‌مندی از الگوریتم‌های مبتنی بر تحلیل شبکه، در نرم‌افزار وس‌ویور، به تحلیل و ارزیابی مطالعات در پایگاه‌های ساینس دایرکت، گوگل اسکالر، اسکوپوس، سیویلیکا، مگ‌ایران و نورمگز پرداخته شد. با جست‌وجوی عبارت ظرفیت خط‌مشی‌گذاری در عنوان، چکیده و کلیدواژه، مقاله‌ها انتخاب شدند. در بررسی اولیه، تعداد کل ۸۴۲ مقاله، به تفکیک ۸۱۹ مقالۀ انگلیسی و ۲۳ مقاله فارسی یافت شد و بعد از پالایش و حذف مقاله‌های نامرتبط، ۲۵۰ مقاله (۲۴۱ مقالۀ انگلیسی و ۹ مقالۀ فارسی) برای تجزیه‌وتحلیل مطالعات انتخاب و مبتنی بر گام‌های روش فراترکیب و با استفاده از روش گراندد تئوری، به ترکیب و تحلیل مطالعات پرداخته شد. یافته‌ها: نتایج بررسی ۲۵۰ مقالۀ مرتبط نشان داد که مقاله‌های موجود در این زمینه را می‌توان به شش دسته طبقه‌بندی کرد: ۱. مفهوم‌سازی ظرفیت خط‌مشی‌گذاری؛ ۲. عوامل مؤثر بر ظرفیت خط‌مشی‌گذاری و ارتقای آن؛ ۳. چالش‌های ظرفیت خط‌مشی‌گذاری؛ ۴. اثرها و کاربرد ظرفیت خط‌مشی؛ ۵. معیارهای ظرفیت خط‌مشی‌گذاری و ارزیابی آن؛ ۶. تحلیل نظام حکمرانی براساس ظرفیت خط‌مشی‌گذاری. همچنین در احصای عوامل مؤثر بر ظرفیت خط‌مشی، از طریق روش گراندد تئوری، ۲۹۹ کد باز و ۱۶ کد محوری شناسایی شد. بررسی مطالعات نشان داد که علاوه‌بر شایستگی و قابلیت، سطح خط‌مشی‌گذاری نیز مهم است. همچنین براساس ابرواژگان در شایستگی، علاوه‌بر شایستگی‌های تحلیلی، عملیاتی و سیاسی، شایستگی نوآوری نیز باید در کانون توجه قرار گیرد؛ به همین دلیل، در این مقاله ظرفیت نوآوری و همچنین ظرفیت محلی، ملی و بین‌المللی به انواع ظرفیت‌های موجود اضافه شد که در این راستا ۳۶ نوع ظرفیت خط‌مشی ناشی از تلاقی شایستگی‌ها، قابلیت‌ها و سطوح شناسایی شد. ظرفیت نوآوری یکی از ظرفیت‌های جدید و مهم است. با این حال، طبق نقشۀ دانش مطالعات، تأکید بیشتر مقاله‌ها بر ظرفیت فردی، سیاسی و تحلیلی بوده است هرچند در مطالعات اخیر، بر نقش سایر ظرفیت‌ها، به‌خصوص ظرفیت نوآوری تأکید شده است. همچنین، طبق نقشۀ دانش ترسیم شده بین ظرفیت خط‌مشی، کیفیت خط‌مشی‌گذاری، حکمروایی و توسعه، تعامل وجود دارد. بررسی مطالعات نشان داد که فرایند خط‌مشی‌گذاری شامل سه مرحلۀ تجزیه‌وتحلیل و تدوین خط‌مشی، اجرای خط‌مشی‌گذاری، ارزیابی و نظارت بر اجرای خط‌مشی است که به‌صورت چرخه‌ای و بازخوردی است و این خود درک آن را پیچیده و چالش برانگیز می‌کند. نتیجه‌گیری: یافته‌های این مقاله نشان می‌دهد که یکی از عوامل مهم در خط‌مشی‌گذاری، ظرفیت خط‌مشی است؛ از این رو خط‌مشی‌گذاران بایستی برای ارتقای آن، ۳۶ نوع ظرفیت را شناسایی و عوامل آن را ارتقا دهند. همچنین بایستی به چالش‌های خط‌مشی‌گذاری هم در فرایند تدوین، اجرا و بازنگری و هم به تعامل و چرخۀ ارتباط بین انواع ظرفیت‌ها توجه کنند. https://jipa.ut.ac.ir/article_105476_d03f9dc6ce8f3011eb68649b1bf6bbd7.pdf