2021-06-13T04:47:06Z
https://jipa.ut.ac.ir/?_action=export&rf=summon&issue=9358
Journal of Public Administration
JPA
2008-5877
2008-5877
1398
11
1
تبیین و آسیبشناسی الگوی جاری مدیریت دولتی در ایران
هادی
محمدزاده سلطانمرادی
طاهره
فیضی
مسعود
گرامیپور
مهدی
یداللهی
هدف: هدف این تحقیق تصویرکردن فرایند استفاده از رویکرد مدیریت دولتی نوین در کشور و دلایل ناکارآمدی و پیامدهای آن است.
روش: در این پژوهش از راهبرد نظریهپردازی دادهبنیاد و از طرح نظاممند استراوس و کوربین اسفاده شده است. برای جمعآوری دادهها، علاوهبر مصاحبههای نیمهساختاریافته با خبرگان و متخصصان مدیریت، از منابع دست دوم مانند متنها و مصاحبههای آرشیوی بهره برده شده است. در این پژوهش از روش نمونهگیری نظری استفاده شده و یافتهها در قالب کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدهاند.
یافتهها: نتایج تحقیق نشان میدهد همگرایی و تقلید خطمشیهای تحول اداری از دلایل عمده بهکارگیری رویکرد مدیریت دولتی نوین در کشور بهشمار میروند. انتخاب رویکرد مدیریت دولتی نوین در کشور با وجود شرایط عمومی و اختصاصی حاکم بر نظام مدیریتی، به ناکارآمدی بیشتر و افزایش پیامدهای منفی این رویکرد و تشدید چالشهای اداری (سازمانی)، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی منجر شده است.
نتیجهگیری: در جمعبندی کلی میتوان گفت که مؤلفههای حکمرانی خوب، در واقع تجلی وجود ظرفیتهای حاکمیتی و غیرحاکمیتی لازم برای اجرای رویکرد مدیریتگرایی است. بدون ایجاد چنین ظرفیتهایی، بهکارگیری الگوی مدیریت دولتی نوین در بخش دولتی، به یقین با تبعات منفی بسیار بیشتری همراه خواهد بود.
Public management paradigms
Pathology of New public management
Grounded theory
2019
03
21
1
26
https://jipa.ut.ac.ir/article_69734_63fec0ccc9bd44f991395e035d84b8f6.pdf
Journal of Public Administration
JPA
2008-5877
2008-5877
1398
11
1
چارچوب رابطه حکومت و مردم در ایران: رویکرد نهادی
فرج اله
رهنورد
حسین
علیپور
فرزین
دهدار
حیدر
خلیلی
هدف: نظر به اهمیت رابطه حکومت و مردم بهعنوان یکی از مباحث کلیدی در گفتمانهای سیاسی و خلأ مطالعات و پژوهشهای نظری مرتبط در نظام جمهوری اسلامی، هدف این پژوهش دستیابی به مدل رابطه حکومت و مردم در ایران با رویکرد نهادی است. روش: این تحقیق به روش کیفی دادهبنیاد انجام شده است. جامعه آماری آن خبرگانی هستند که در زمینه حقوق عمومی و ساختار سیاسی حکومت، از دانش و تجربه عملی برخوردارند. خبرگان به روش نمونهگیری گلوله برفی انتخاب شدند و دادهها با استفاده از نرمافزار اطلس مدیریت شده است. یافتهها: پس از تجزیهوتحلیل متن مصاحبهها، مقوله محوری رابطه حکومت و مردم با عنوان «مردمسالاری دینی» احصا شد که ابعاد اصلی خادمیت، اقتدارگرایی، قانونگرایی الهی و نظارت و هدایت را دربرمیگیرد. پس از شناسایی عوامل علّی، میانجی و تعدیلکننده، چارچوب نهایی تدوین شد. یافتهها نشان داد که تفکر ایدئولوژیک دولتمردان، اعتدالگرایی (تساهل و تسامح)، التزام به قانون اساسی و تفکر حاکمیتی حکمرانان، از عوامل مؤثر بر رابطه حکومت و مردم هستند. در ضمن نوع رابطه حکومت و مردم میتواند پیامدهایی مانند اعتماد عمومی، رضایت عمومی، مشروعیت و شکاف اجتماعی را بهدنبال داشته باشد. نتیجهگیری: تنظیم رابطه حکومت و مردم با رویکرد نهاد قانون اساسی، آثار مثبتی مانند رضایت و اعتماد عمومی به همراه دارد و مشروعیت حکومت را میان مردم افزایش داده و زمینه حذف شکاف اجتماعی را فراهم میکند.
political system
Relation of government and people
religious democracy
Type of government
2019
03
21
27
46
https://jipa.ut.ac.ir/article_70253_d40dc7eb224c0e111d4058f517e633ba.pdf
Journal of Public Administration
JPA
2008-5877
2008-5877
1398
11
1
الگوی ارزشیابی فرایند خطمشیگذاری فرهنگی با رویکرد مطالعه کیفی اسناد فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
حسین
گرجی پور
وحید
خاشعی
علیرضا
اسلامبولچی
علی
اصغری صارم
هدف: ارزشیابی فرایند خطمشیگذاری فرهنگی در نظام جمهوری اسلامی ایران که بر مبنای هویت فرهنگی شناخته میشود، به الگوی بومی مبتنی بر فرهنگ دینی جامعه ایرانی نیاز دارد؛ زیراانتقال الگوهای غیر بومیِ ارزشیابی خطمشیهای فرهنگی، نمیتواند در این عرصه راهگشا باشد. این پژوهش بهدنبال آن است که شاخصهای مطلوبیت را برای ارزشیابی بومی در هر مرحله از فرایند خطمشیگذاری فرهنگی در نظام جمهوری اسلامی ایران شناسایی و تدوین کند.
روش: روش اجرای پژوهش، بررسی کیفی سه سند «نقشه مهندسی فرهنگی کشور»، فصل مرتبط با فرهنگِ سند «چشمانداز توسعه 1404» و سند «اسلامیشدن دانشگاههای کشور»، با بهرهمندی از روش تحلیل مضمون، به عنوان فرایندی برای تحلیل دادههای متنی است.
یافتهها: شاخصهای مطلوب در فرایند خطمشیگذاری فرهنگی در قالب پنج دسته عبارتاند از: 1. مرحله شناخت و درک مسئله، شامل بصیریتافزایی، رشد اجتماعی، هویتبخشی و تعمیق اصول و معارف دینی؛ 2. مرحله تهیه و تدوین راهحلها، شامل کارآمدی، نوگرایی، اقتضانگری و عقلانی علمی؛ 3. مرحله مشروعیتدهی، شامل اقناعپذیری و حمایت قانونی؛ 4. مرحله اجرا، شامل تناسبسازی زمانی و مکانی، ساختاربندی، بسترسازی نرم و سخت و موفقیت در مشروعیت دهی؛ 5. مرحله ارزیابی، شامل نظارت چندسطحی، نظارت مستمر و نظارت هوشمند.
نتیجهگیری: الگوی ارزشیابی در فرایند خطمشیگذاری فرهنگی، این امکان را در اختیار خطمشیگذاران، مجریان و ذینفعان قرار میدهد که در گام نخست، از بروز آسیبهای احتمالی در تصمیمگیریها و اقدامهای فرهنگی پیشگیری کنند و در گام بعدی، در صورت دستنیافتن به اهداف فرهنگی، با رجوع به الگوی ارائهشده، موانع و مشکلات را شناسایی و آنها را حل کنند.
Policy making
Culture
Cultural policies
Evaluation
Policy evaluation
2019
03
21
47
72
https://jipa.ut.ac.ir/article_69901_99aeae36732e6ce02268a8e3d8337c31.pdf
Journal of Public Administration
JPA
2008-5877
2008-5877
1398
11
1
فهم پاسخگویی غیررسمی مدیران دولتی در شبکههای بینسازمانی (مطالعه موردی: شورای برنامهریزی و توسعه استان زنجان)
اعظم
میرزمانی
محمدحسین
رحمتی
حمید رضا
یزدانی
محمد
مرادی
هدف: هدف اصلی این پژوهش، فهم پاسخگویی غیررسمی مدیران دولتی در شبکه بین سازمانهای دولتی است؛ به بیان سادهتر، هنجارها، انتظارها، تعاملهای غیررسمی و رفتارهای بینشخصی میان مدیران دولتی ایران، چگونه بهصورت پاسخگویی غیررسمی آشکار میشوند؟ روش: این پژوهش بر اساس پارادایم تفسیرگرایی، رویکرد کیفی و استراتژی مطالعه موردی اجرا شده است. شورای برنامهریزی و توسعه استان زنجان برای مورد مطالعه مدنظر قرار گرفت و به روش نمونهگیری گلوله برفی با 22 نفر از مدیران دولتی مصاحبههای عمیق برگزار شد. دادهها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی در نرمافزار مکسکیودا تحلیل شدهاند. یافتهها: این پژوهش نشان داد که پاسخگویی غیررسمی در تعاملهای غیررسمی و در قالب فعالیتهای اختیاری اعضای شورا نمایان میشود. منافع فردی، خدمتگزاری به مردم، اخلاق و ارزشها، شخصیت و سبک رهبری مدیران و متغیرهای زمینهای، عواملی هستند که بر مدیریت مؤثر تعاملهای غیررسمی اثر میگذارند. اعضای شورا تلاش میکنند که در تعاملهای غیررسمی، یکدیگر را در قبال هنجارها و قوانین نانوشته، پاسخگو نگه دارند و تنها ابزار آنها برای تحقق این مهم، فشارها و حمایتهایی است که نسبت به یکدیگر اعمال میکنند. نتیجهگیری: پژوهش حاضر چارچوب نظری ارائه شده توسط رامزک و همکارانش (2012 و 2013) دربارۀ پاسخگویی غیررسمی در شبکه بین سازمانهای غیرانتفاعی را به بخش عمومی و بین مدیران میانی توسعه داد و مشخص شد که ناکارآمدی نظام اداری، سیستم نامناسب انتخاب و انتصاب مدیران و فشارهای مقامات سیاسی، از دغدغههای بسیار مهم و به اشتراکگذاری اطلاعات و فرهنگ قانونمداری، فرصتهای مهم پیشروی مدیران دولتی در پاسخگویی غیررسمی هستند.
Inter-Organizational Networks
Informal communications and interactions
Unwritten norms or rules
Accountability of public managers
Informal accountability
2019
03
21
99
122
https://jipa.ut.ac.ir/article_69925_9122f7a42c30682f27547428f12286a9.pdf
Journal of Public Administration
JPA
2008-5877
2008-5877
1398
11
1
رویکردهای استعدادپژوهی در خطمشیهای نخبگانی کشور
محمد سعید
تسلیمی
میثم
علیپور
هدف: خطمشیهای کشور در امور نخبگان با هدف بهکارگیری نخبگان در راستای حل مسائل کشور تدوین و به اجرا گذارده شدهاند. قلمرو نظری متناسب با این خطمشیها، مطالعات استعدادپژوهی است که در آنها ماهیت استعدادها و چگونگی بهرهبرداری از استعدادها بررسی میشوند. آگاهی از اینکه خطمشیهای نخبگانی کشور با کدام رویکردهای استعدادپژوهی قرابت و تناسب بیشتری دارند، هدف اصلی این پژوهش بوده است.
روش: در این پژوهش از راهبرد تحلیل محتوای کیفی با رویکرد قیاسی در چارچوب پژوهشی اسنادی استفاده شده است. همچنین، تدوین چارچوب کدگذاری مناسب برای اجرای تحلیل محتوای کیفی با روش فراترکیب انجام شده است.
یافتهها: فراترکیب انجام شده، هفت رویکرد به استعدادپژوهی را نشان میدهد: «کلی ـ فلسفی»، «تکعامله»، «چندعامله»، «شخصنگر»، «شاخصنگر»، «عامگرا» و «دامنهمبنا». با استفاده از چارچوب هفت مقولهای فوق، تحلیل محتوای قیاسی و مطالعات پشتیبان خطمشیها انجام شد و غلبه رویکردهای «عامگرا» و «شخصنگر» در آنها شناسایی شد.
نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش بر غلبه «عامگرایی» و «شخصنگری» در خطمشیهای نخبگانی کشور دلالت دارند. عامگرایی با تاریخ سیاسی و فرهنگ عمومی کشور سازگار است و در آن، فردِ مستعد در قلمرو میتواند بهمنزله فردی مستعد در همه قلمروهای دیگر تصور شود. هرچند، تبیین غلبه شخصنگری با نوعی پیچیدگی همراه است؛ زیرا برنامههای گوناگون شناسایی، پرورش، حمایت و نگهداری از استعدادهای برتر در کشور از رویکردهای بههنجارسازی، استانداردسازی و عینیتگرایی متأثرند. ملاکهای عینیای برای شناسایی استعدادهای برتر تعریف شدهاند. این تعارض بین محتوای خطمشیها و واقعیت جاری، مانند تعارض بین آرمانها و چشماندازها و وضع موجود است؛ تعارض بین «آنچه میخواهیم» و «آنچه هستیم»! افزونبر این، تعارضهای درونمتنی دیگری نیز در این خطمشیها وجود دارند که برآمده از جمع بین رویکردهای متضاد در آنها هستند. این تعارضها بهدلیل نبود نظریه مبنای منسجم در تدوین خطمشیهای نخبگانی پدید آمدهاند.
Intelligence
Iranian National elites foundation
Talent Management
Talent policies
Talent research
2019
03
21
123
150
https://jipa.ut.ac.ir/article_69782_7bc214ca2470cd162bd2e075ed8b4428.pdf
Journal of Public Administration
JPA
2008-5877
2008-5877
1398
11
1
بررسی روشها، منبعها و مانعهای دستیابی به درآمد پایدار شهری (مطالعه موردی: شهرداری ارومیه)
رحمت اله
قلی پور
محمد مهدی
درویش زاده
علی
پیران نژاد
هدف: مدیریت امور شهرها با درآمدهای پایدار و ناپایدار رقم میخورد و در ایران، بالاترین آمار درآمدهای پایدار، به حدود 30 درصد کل درآمدها میرسد. از این رو در ایران، دغدغه دستیابی به درآمدهای پایدار برای حکمرانیهای محلی اهمیت بسزایی دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی روشها، منبعها و مانعهای دستیابی به درآمد پایدار شهری در شهرداری ارومیه اجرا شده است.
روش: با توجه به موضوع، روش تحقیق کیفی از طریق خبرهسنجی در دستور کار قرار گرفت. با 12 نفر از خبرگان علمی و اجرایی که به روش گلوله برفی انتخاب شدند، مصاحبههای باز و عمیقی صورت گرفت و نتایج مصاحبه بر اساس تکنیک تحلیل تم تجزیه و تحلیل شد. شایان ذکر است که خبرگان پژوهش ضمن تسلط کافی به مفهوم درآمد پایدار شهری، در مسئولیتهای خود با ابعاد مختلف اتکا به این نوع درآمد آشنا بودند.
یافتهها: 10 تمِ سرمایهگذاری، برونسپاری، مدیریت مالی، فناوری اطلاعات، ارزیابی سازمان، پژوهش، واگذاری اختیارات دولتی، نیروی انسانی، ارتباطات و متفرقه برای روشها؛ 6 تمِ عوارض، زمین و ساختمان، مدیریت هزینه، اوراق، تبلیغات و متفرقه برای منابع و 8 تمِ نیروی انسانی، حقخوری، شفافیت، ضعف عملکرد، فساد، قانون، مردم و متفرقه برای موانع دستیابی به درآمد پایدار شهری، بهدست آمد.
نتیجهگیری: در این پژوهش روشها، منبعها و مانعهای دستیابی به درآمدهای پایدار در شهرداری ارومیه شناسایی شدند و پیشنهادهایی برای افزایش این نوع درآمدها ارائه شد. بهطور خلاصه باید گفت که شهرداری ارومیه زمانی به سطح مناسبی از درآمدهای پایدار دست مییابد که بتواند بسته پیشنهادی ارائه شده در این پژوهش را در کانون توجه قرار دهد.
Urmia
Sustainable income
Unsustainable income
city
Municipality
2019
03
21
151
178
https://jipa.ut.ac.ir/article_69808_95b660962689718f9203e48aa07b1d32.pdf